Warto żyć, jeśli przez każdego z nas wpadnie promyk słońca w mrok niepogody.

I choć słońce już blade, chmur cienie, wiatr gałęzie za oknem kołysze, śpiew gitary mi zagrał wspomnieniem, letnich nocy i dni w ciepła niszach. Graj więc miły uczucia melodią, niech nostalgia rozpłynie się w mroku, w chłodzie mgieł ja jej dźwięki chcę podjąć, z tobą płynąć w muzyce obłoków. Autor: Ewa Pilipczuk