Dzieli nas ocean kłamstw.

My, którzy biegamy za chlebem, Tęsknimy za niebem. Za tym niebem górnym, Słonecznym, Chmurnym. Z tym niebem chcę rozmawiać. Niebo błękitem haftowane. W lecie roześmiane, W jesieni markotne, Słotne. Kryje mieszkanie Boga. My tu na ziemi, Z troskami swymi. Daleka przed nami droga. Oj niebo, Trzeba będzie kiedyś oderwać się od ziemi I skierować się z potrzebą Do twoich podcieni.