Radość i smutek,dwa stany duszy Obydwa znane wszystkim dokładnie. Pierwszy z nich daje uśmiech na twarzy Drugi ukryty gdzieś w sercu na dnie. Niekiedy toczą z sobą zmagania Lub piszą rozejm na krótką chwilę. Moment wytchnienia, myśli swobodne I czas upływa przyjemnie, mile. Lecz nie na długo,bo smutek wraca Jest to chwilowe tylko wytchnienie. Głęboko skryty gdzieś w sercu na dnie Znów radość życia przysłania cieniem. Gdzie kręta ścieżka gdzie prosta droga Radość i smutek wciąż idą w parze. To nieodłączne uroki życia Które sam Stwórca zesłał nam w darze. Kto zna receptę by smutek, troski Nie przygniatały nas swym brzemieniem. A każda chwila dobrze przeżyta Stała się dla nas błogim wytchnieniem. Skoro inaczej być już nie może Bo któż pogodzi odczucia sprzeczne. Troski i smutki polubić trzeba Jedne i drugie też są konieczne . Odpowiedz

Jeżeli na życie patrzy się jako na zadanie, wtedy zawsze potrafi się je znieść. - autor nieznany Odpowiedz