Pory roku istnieją po to, by nigdy się nie znudzić, dlatego tak szybko o nich zapominamy. W krótkim czasie zacierają się rysy ostatniego sezonu i kolejna jesień będzie równie olśniewająca, co ostatnia.

Wystarczy niewielki podmuch wiatru, a kolorowe liście spadając, radośnie wirują. Delikatna mgła gdzieniegdzie snuje się między drzewami. Idę w głąb parku i wtedy zauważam, że jesienią ma on w sobie coś magicznego, tajemniczego i niezwykłego.

"Jesień, chociaż tak nostalgiczna, jest też poezją koloru, smaku, zapachu. Trzeba tylko umieć ją zobaczyć."