Uciekam na tę łąkę od ulic hałasu, gdzie czerwień przelewa się w szkarłat, już jestem spokojna i słów nie trzeba, wygodnie na łące się rozparłam. Czas tutaj milczy i zegar nie tyka, nic mnie nie goni chwila nie mija, lubię być tu sama zastygać i trwać, to jest oaza nie żaden miraż .