Zimową porą.

Podróże, jakkolwiek wspaniałe by nie były, to uświadamiają człowiekowi, że nawet cały świat nie zastąpi mu domu.

Śnieg zasypał ogród cały i rozścielił dywan biały tuż za domem i przed domem na trawniku i chodniku i w sadzie i w warzywniku. W białych sukniach strojne drzewa wiatr zimową pieśń im śpiewa ule wdziały czapy białe a krzewiny kopulaste peleryny też pierzaste że rozpoznać ich nie sposób pośród zasp i białych stosów. Śnieżne górki i pagórki jakieś fale i kopułki wiatr przenosi i układa a śnieg ciągle jeszcze pada. Tyle piękna jest w przyrodzie nawet jeśli nos nam zmrozi lodowatą da pierzynę kocham zimę .

Styczeń wciąż mnie zaskakuje! Mrozi- śnieży, wichrem duje. Chowa słońce, zsyła deszcze.. Nie wiem, co mnie czeka jeszcze. Rankiem leje! Ślisko wszędzie, a w południe -dziwowisko! Słonko przędzie promień roje, co napawa niepokojem. Po południu dla odmiany nagle niby .. .. tak znienacka lecą płatki- piękne- duże, ale jako mokra ,,packa,,. Aż się boję co wieczorem styczeń jeszcze zafunduje. Deszczyk? Czy pogodne niebo? Już niczego nie zgaduję. Siądę z książką w ciepłym kącie, grzańca łyk pociągnę spory. Może dotrwam do lutego, bo ten styczeń ma ...HUMORY;

Hu! hu! ha! Hu! hu! ha! Nasza zima zła! Szczypie w nosy, szczypie w uszy, Mroźnym śniegiem w oczy prószy, Wichrem w polu gna!

Spoczywanie na laurach jest niebezpieczne jak spoczywanie zimą na śniegu. Umierasz w czasie snu.

Tyl­ko w Twoich ra­mionach zi­ma sta­je się la­tem ...