Kołysze się do snu drze­wo... Je­den z sym­bolów ich życiowe­go szczęścia... Kołyszą się uczu­cia... Na­miętnie pow­ra­cając... I były dwa bu­jane fo­tele... Na jed­nym człowiek, na dru­gim zaś cu­dow­ne wspom­nienia... I tyl­ko drze­wo zna wszys­tkie je­go tajemnice...

Dopiero po zimie, okazuje się które, drzewo jest mocne a które usycha.

A Bóg odsłania przyszłość niesłychanie rzadko i tylko wtedy, gdy zapisana została po to, by odmienić jej bieg. / Paulo Coelho /