Zima bywa piękna, lecz nie wtedy, gdy gości w ludzkich sercach.

Po co Bóg tak przystraja ogród, gdy ten powinien spać? Dla człowieka, który patrzy, ale nie widzi tego co ukryte, który nie chce zatrzymać się w swoim pędzie choćby na sekundę, aby przyjrzeć się delikatnym ażurkom, które tworzy mróz.

Zima jak troska, długo trwa, a lato jak szczęście, mija chwilą. (Maria Rodziewiczówna)