W ciepłych barwach. Świt obudził miliony myśli, rozpostarła skrzydła nadzieja, może z brzaskiem komuś się wyśnią, chwile spełnień, dzień je pozbiera. Stopy toną w perlistej trawie, wiatr wierzbowy warkocz rozwiewa, promyk w tafli wody źródlanej, zatrzymuje fragmenty piękna.

Nie warto martwić się czymś, czego nie można uniknąć. Dość będzie zmartwień, kiedy to już nastąpi.

Miłość nie ma wieku i wciąż się rodzi.