Łobuziaki nie słuchają, jak strzelali, tak strzelają, kamyk odbił się od drzewa. Brzdęk!O rany! Szyby nie ma! No i teraz dziura w oknie, boją chłopcy się okropnie. Co powiedzą teraz w domu? Noże wzięli po kryjomu. Szyba w oknie jest wybita, sąsiad się o ojca pyta, nie pomogą łzy i żale, tu potrzeba szklarza, ale… To nie ujdzie im na sucho, ojciec natrze synom ucho i odbierze kieszonkowe, by zapłacić za szkło nowe.

Twardy człowiek jest jak szyba z hartowanego szkła. Wytrzyma wiele, ale jak się rozpadnie to na milion kawałków, których już nie da się pozbierać.

Nigdy nie będzie jak dawniej, zbyt dużo się zmieniło