Uwielbiam jesień. Za grzane wino, gorącą czekoladę, pachnący cynamonem dom. Za ciepłe koce i zaparowane okna. Za mgłę, która wita mnie rano. Za świeczki, rozpalane nocą.

W listopadowej nostalgii, dostrzec można też piękny świat, spójrz - jak kształtem swych płatków, wzrok cieszy chryzantem kwiat. W ostatnich liściach drzew, promyczki słońca migocą, a potem nagle znikają, jak gwiazdy pochmurną nocą. Promyki te w pamięci zachowaj, na dzień szary i mglisty, gdy ptaki smucą odlotem, i nastrój będzie też dżdżysty.