W drodze na szczyt Tyle w was naturalnego uroku i poezji zarazem wokół porozrzucane kamienie gałęzie połamane stare, konary drzew wielobarwne obrazy tańczą na siatkówce oka, z oddali dochodzi śpiew ptaka łączy jego solo daleko w górze na białym obłoku, z zawadiackim gwizdaniem wiatru a w dole strumień pod omszałą skałą subtelnie akompaniuje. Z tych obrazów śpiewających i zapachu młodych sosen oddechu sarny umykającej z gracją, przed wzrokiem ciekawskich wydłubuję pojedyncze słowa i układam w całość, drzewo góra ptak sarna strumień to słowa klucze, do tej niezwykłej rozmowy prowadzonej w drodze na szczyt bliżej słońca.

Od­wa­ga pro­wadzi mnie przez życie i kręte ścieżki, jak mat­ka swo­je ukocha­ne dziecko.

Nasze winy są jak ziarenka piasku wobec wysokiej góry miłosierdzia Bożego. - Św. Jan Vianney