"Bo miłość jest jak drzewo: sama z siebie rośnie, głęboko zapuszcza korzenie w całą istotę człowieka i nieraz, na ruinie serca dalej się zieleni." ― Victor Hugo

Po­zytyw­ne myśle­nie jest w ko­lorach tęczy.

Życie jest jak drzewo,cały czas się rozrasta a nasze doświadczenia są jak konary, stają się coraz bardziej gęstsze,bujniejsze i większe. Są takie gałęzie, które byśmy chcieli odciąć,bo są to błędy, o których pragniemy zapomnieć i chcemy, by te gałęzie nigdy nie urosły. Czasami ich się nie dostrzega,ale dostrzegają je inni. Nasze drzewo doświadczane burzami i wiatrami czasu,ma też wiele blizn i ran. Rany bolą, lecz się goją,ale blizny pozostają stanowiąc smutne pamiątki. Ty, tak samo jak te liście,wypuścisz pąki, rozkwitniesz i przekwitniesz, spadniesz na ziemię, zwiędniesz w wazonie lub zasuszysz się w książce. Jeżeli byłeś wystarczająco wartościowy w środku,upadniesz na Twarz. A z upadku powstaniesz nowy i silniejszy. Jeżeli jednak piękno zewnętrzne przyćmiło Twoją osobowość zwiędniesz. Podczas swojego życia będziesz wiele razy zachwalany,podziwiany, wynoszony na piedestał,jednak gdy uroda przeminie, wyrzucą Cie i nikt już nie będzie Ciebie pamięta