Na widok liści zaczynam się pocić...U mnie tyle ich leży, ze nie nadążam ze sprzątaniem!

"Jesienna Pani, ja Cię znam. W szeleście słyszę pieśni Twe. Błękitu, światła nie chcesz znać. Lubisz z purpurą rosnąć drzew."

Jesień zamiera przed pierwszym mrozem wkrótce listopad zasmuci, staniemy jak zwykle z utkwionym wzrokiem przy krzyżu kochanych ludzi, jeszcze nie jeden liść spadnie z drzewa pod stopy kasztany wiatr podrzuci, plony zebrane na stole smak chleba w spragnionym sercu tęsknotę obudzi, lecz zanim zima na dobre przyjdzie spacerkiem w kaloszach pochodzę, pożółkłe wspomnienia troskliwie pozbieram i barwny bukiet ułożę.

W każdej pa­mięci rośnie las wspomnień.