Smutny dzień grudniowy, wiatr urywa ludziom głowy, smaga twarze, mrozi uszy, i już śniegiem nam poprószył. Z drzew już liście pospadały, wkoło pejzaż bury, szary, nie ma już barwnych różności, tylko zgniła zieleń i szarości. Późna jesień, już nie złota, coraz częściej chlapa, słota, coraz bardziej krótsze dni, i tak rzadko słońce lśni.