Chryzantemy złociste Chociaż noce już chłodne, Dnie są ciepłe,przejrzyste, A w ogrodach wciąż kwitną, Chryzantemy złociste. W kryształowym wazonie, Stały na fortepianie, Starszy pan Fogg Mieczysław, Śpiewał o nich,wciąż dla niej. Lecz artysty już nie ma, Nie ma jego wybranki, Chryzantemy wciąż kwitną, Rozświetlając poranki. Kwiaty wszystkie są piękne, Tak niewinne i czyste, Lecz ja jedne wciąż kocham, Chryzantemy złociste! Kiedy kwitną na grządkach, Są jak złoto w ogrodzie, O tym,że to już jesień, Wspominają nam co dzień. Wciąż wspomnienia wracają, Gdy usłyszę to granie, "Chryzantemy złociste, Stoją na fortepianie". Kwiaty są tak jak ludzie, Wszystkie one są z duszą, Kiedy my odejdziemy, One dalej trwać muszą. Kiedy rok minie cały, Znowu jesień nastanie, W kryształowym wazonie, Staną na fortepianie... Odpowiedz