Cza­sem ciężar ka­rabi­nu, który ot­rzy­muje żołnierz jest po­nad je­go siły.

Bo żołnierz powstał z biblii starej I sercem ją ogarnął bystrem I poowijał ją w sztandary I z takim szedł się bić tornistrem.

Szeroko otwórz. Serce i nim patrz. Widzisz smutek, Szarość dnia. To ostatni już raz. Posłuchaj melodii. Wiatru, który wieczorem. Kołysze Cię do snu.

Chroni przed ponownym zniszczeniem...