A ja w łóżku leżę i cze­kam aż przyjdą z bronią żołnie­rze Bo służbę zacząc mają i wiel­kich cwa­niaków zgry­wają.

A prze­cież Ciebie są żołnierzy set­ki Jak nie ty­siące, bo­dajże! Fałszy­we wśród ludzi smętki Od­daj tym kłam­com, od­dajże!

Nikt nie in­te­resu­je się oso­bis­ty­mi prob­le­mami rodzi­ny zza dro­gi, bo prze­cież ma swo­je włas­ne, dlacze­go więc żołnie­rze wciąż giną w nie swoich do­mowych wojnach?

Co zatem błędem jest chłopaka? Dlaczego żadna go nie lubi? Okrutna prawda jest dziś taka: To pewność siebie wciąż go gubi.