Bóg, Ho­nor, Oj­czyz­na! Czy ktoś z Was dziś to zna? Czy to wyz­na­je? Ofi­cer za to, życie żołnierskie swe od­da­je!

Gdy tyl­ko ruszy­liśmy z pow­ro­tem do szpi­tala, żołnie­rze zaczęli do nas strze­lać [...]. Gdy słuchałem tej opo­wieści, ogarnął mnie gniew i znów, jak wiele ra­zy w cza­sie tej woj­ny, zap­ragnąłem za­mienić skal­pel na karabin.

Kmi­cic to miał charakter. Te­raz inni boją się do woj­ska iść, wy­migują się studiami... Gdzie ci mężczyźni którzy prze­lewa­li krew za ojczyznę... za niepodległość... no gdzie...?!

Kiedy ro­biła zdjęcia zas­ta­nawiała się czy wygląda tam na osobę w Je­go sty­lu, kiedy ku­powała bluzkę, ku­powała taką, żeby pa­sowała do "następne­go" spot­ka­nia z Nim, zas­ta­nawiała się czy chciałby Ją dziś widzieć w pros­tych włosach czy kręco­nych, gdy stała w skle­pie przed półką z pian­ka­mi, la­kiera­mi...

Bracie mój Opowiedz mi wszystko, mam czas. Widzę ból, bo tylko ból tak gasi każdą twarz.