Rze­ko ma – Jakżeż po­kochałam cię! Ty o tym prze­cież wiesz! Tyl­ko ty – da­jesz mi wiarę w to, Że młodość – odzys­kam tam I przy­wita urok twój. Za­bierz mnie – No, bo szczęście wciąż cze­ka na mnie tam, A ja tu – wy­pat­ruję cię, Bo kocham cię – och rze­ko ma.