Letnie dni stają się coraz krótsze … I jak zawsze o tej porze roku czuję na sobie spojrzenie czasu.

Je­sień już wca­le nie jest złota.Tyl­ko sza­ra,smu...zo­wa.Może tyl­ko w ser­cu po­zos­tała jeszcze ta­ka jesień?

Jesienny czas! Cudownych blasków czas! O, dęby, buki, klony i platany, Ciepłych odcieni stubarwne organy, Na których złota symfonie gra las! O pełne słońca przepychów i kras Melancholijnie milczące polany, Kędy przez liści ogniste dywany Przechodzi piękna bóg ostatni raz! Dusza ma, zda się, o tysiące lat W przeszłość cofnęła się na czasu zdroju, W wiek ziemi błogi, szczęśliwy i młody, I patrzy z żalem, jak ginie ten świat, Jak kona z boskim uśmiechem spokoju Olimp radości, piękna i pogody... Leopold Staff