Oddaj Jezusowi w kościele wszystkie Twoje troski, zaufaj Mu i poproś, aby Cię poprowadził...Tylko On poprowadzi najlepszą ścieżką życia...Tylko w Jego rękach życie nabierze wartości...Tylko Jezus potrafi rozwiązać wszystkie problemy, zaufaj Mu...

Józef Baran Dewotki bo one ciągle nie wierzyły że pójdą do nieba, klękały waliły głową w kościele o konfesjonał obłapiały za nogi, Bogu ducha winnego Pana Jezusa i opowiadając mu jedne i te same, aż do znudzenia jedne i te same grzechy żebrały o kawałek raju, pod wieczór nerwowy kościelny wyrzucał je za bramę, dopiero wtedy Jezus mógł rozprostować kości i dla odprężenia zagrać z apostołami w karty .

Michel Deguy* Być może był to dzień sądu Białe byki padały na kolana Konie ustawiały się z profilu Wiatr wyprzedzał słońce na mostach pochylonych jak praczki nad wodą. Ludzie chcąc się pozdrowić musieli wznosić oczy na wysokość witrażu Zamknięte kościoły stawały się na powrót współczesne.

Autorzy „Manifesto” byli zatem nieustraszeni lecz po to, by stworzyć nową bezsporną prawdę, nowe schronienie dla kogoś - Jestem tutaj, zaledwie ukryta przed deszczem i proszę wiernych o jałmużnę; Lecz do tej pory tylko jedna osoba weszła do Kościoła żeby się pomodlić; inni wchodzą, by zwiedzać; a jakiś student z Niemiec stoi przede mną jak wryty od godziny i czeka cierpliwie aż przestanie padać. Przyszedł zobaczyć to, czego potrafili dokonać jego dzielni ojcowie; a ten chłodny deszcz to deszcz wiosenny. Kiedy ten kościół opustoszeje kim wtedy się stanę? Kimś kto odchodzi i przychodzi: to moje ostatnie wizje przed śmiercią. Nikt nie chciał nigdy zburzyć tego Kościoła. Mascolo, nikt, prócz barbarzyńców, nigdy nie chciał burzyć Kościołów, A więc tutaj obok buduje się nowy: będą dwa Kościoły! i każdy będzie miał swoich żebraków którzy ortodoksję wyposażą w świętość.

Jest gdzie się modlić. Tu, gdzie kościół Twój pierwsze przepiórki wywołały z jutrzni, przepiórki z Biblii, z Mojżeszowych rąk, z pustyni Synaj, z ursynowskiej pustki. Jest gdzie się modlić - mówi moja matka. Jest gdzie się modlić. Pasterz z Ewangelii jeszcze raz jagnię z ciernistego krzewu wyjmuje czule. A to jesteś ty, bracie mój, siostro moja z Ursynowa. I niesie siebie - rozmnożony chleb, rozlewa siebie - przemieniony w wino, abyśmy w swoją zasłuchani krew, wpatrzeni w swoje wiecznie głodne ciało jedli do syta i pili do syta. Jest gdzie się modlić wzięty w niebo Panie w Twe narodziny i w Twoje skonanie. Jest gdzie się modlić w Twoje zmartwychwstanie. A jako jesteśmy na ziemi i w niebie niech się raz jeszcze z woli Twojej Panie kościół w nas wszystkich ursynowski stanie.

Gdy nie wieją żad­ne wiat­ry - i ku­rek na kościele ma charakter.

Wprost bajeczne miejsce :)

Fajne

ale widoczek !!