Szczęście jest jak słońce, czasem trzeba tylko poczekać na wschód.

Jeszcze słońce o południu tak potrafi przypiec, jakby to nie wrzesień rządził, lecz upalny lipiec. Ale już chłodniejsze noce niż bywały w lecie. Liściom - żółknąć czas, a ptakom - za morza odlecieć.

Żaden promień słońca nie ginie, lecz zieleń, którą on budzi, potrzebuje czasu, aby wzrosnąć.

Człowiek wrażliwy widzi więcej, słucha uważniej, czuje mocniej, kocha głębiej i cierpi dotkliwiej.