Veselko Koroman Chwila wspomnień Siedzę teraz pod jesionem na tym polu majowym o tysiąc lat oddalony od was, którzy byliście, którzy będziecie. Pod jesionem piszę niewinny wiersz o zdrowiu. I kiedy to robię pod jesionem, mimo woli pragnę, czekam, żeby znów się pojawić. Po śmierci, tu właśnie, w byle czym.