Tam był spokój i ciszy śpiew że aż czasem w uszach dzwoniło jakże uciec w to miejsce dziś chcę by odnależć móc siebie i miłość. Wiesz że takie miejsce gdzieś jest tyle razy ci o nim mówiłam gdzie kwiatki pachną i bez w mych wspomnieniach to miejsce ukryłam. Mimo że to już tyle lat ciągle wracam w kochane to miejsce do mej Matki pod rodzinny dach tam zostało na zawsze me serce. Może myślisz że złudzenia mam ale to jest silniejsze ode mnie może kiedyś zabiorę cię tam w moje miejsce tak ciche i senne. Może spytasz dlaczego tak we wspomnieniach się ciągle zatracam.. wiesz jak pachną chabry i mak? więc rozumiesz dlaczego tam wracam.

A pamiętasz – jak z ciężkim sercem, Opuszczałaś próg swego domu. Jak żegnałaś się z ojcem… i matką Ocierając łzy po kryjomu? Chociaż stąd wyjechałaś już dawno, I zwiedziłaś być może pół świata. Myślę jednak, że czasem wspominasz, Dom rodzinny… i tamte lata.

Spraw, aby każdy dzień miał szansę stać się najpiękniejszym dniem twojego życia. - Mark Twain