Kto chce prowadzić życie duchowe, musi być gotów doświadczać zarówno słodyczy i pociech w rzeczach Boskich, jak też i oschłości ducha i pobożności, i to tak długo, jak długo Bogu kościoła się to spodoba, nie skarżąc się wcale na to.

Wiara czyni cuda. Jeśli mamy w co wierzyć.