A teraz idź i spraw, by coś stało się możliwe.

Wiosna w kwietniu zbudziła się z rana. Wyszła wprawdzie troszeczkę zaspana. Lecz zajrzała we wszystkie zakątki: - Zaczynamy wiosenne porządki. Skoczył wietrzyk zamaszyście. Pookurzał mchy i liście. Z bocznych dróżek, z polnych ścieżek. Powymiatał brudny śnieżek.

Przyroda zawsze jest piękna...*

Góry zachwycają, inspirują, porządkują wiele ludzkich spraw.