Harriet Löwenhjelm Beatrycze Aurora Na Starym Mieście, przy Kornhamnstorg*, w Hall Becka antykwariacie kupiłem starą wymarzoną książkę w folio formacie. Potem śniłem w tę złudną noc o Beatrycze Aurorze jak o mojej starej ukochanej doli, martwej od wielu lat. Ona stała obok mnie, trzymała za rękę. Chodź! - ponaglała. Nagle uświadomiłem sobie, że była tą jedyną, która mi się podobała. Szliśmy po żółtych, mokrych liściach, tam gdzie lipowe aleje były. A łzy spływały po moich policzkach, a ja byłem przecież szczęśliwy. Szliśmy długo ręka w rękę, paplając jak dzieciak z dzieciakiem, gdy nagle stanęliśmy wprost przed starym wiatrakiem. Odpowiedz

Cudny widok. Odpowiedz

Choć pól i łąk odmładzasz krąg, roznosząc woń miłosną. Nie wrócisz mi miłości dni... o czarodziejko, wiosno! /A. Asnyk/ Odpowiedz