Aż skóra ścier­pnie to­bie na kar­ku O żołnie­rzach wyklętych Władysław An­drzej Bob­rzyc­ki

Wiele ra­zy Oj­czyz­na prag­nie ta­kich ofiar żołmierzy na swoim ołtarzu Wte­dy oni jak ob­lu­bieńcy idą Strach mie­sza się z męstwem Krew wsiąka w ziemię Kar­mi ją spec­jalną siłą

Tędy szli kiedyś żołnie­rze, którzy mieli marze­nia o wol­nej Oj­czyźnie Ry­cerze os­tatni

Zab­rała mi woj­na ukocha­nego... ub­rała Go w ho­nor , od­wagę i broń... ub­rała w mun­dur żołnie­rza pol­skiego a po­tem... spla­miła wieluńską krwią.

Na­tomiast gdy po­jawiają się złe chwi­le, wte­dy żołnierz nag­le tra­ci amu­nicję, zos­ta­je ran­ny i z po­mocą od­działu pow­ra­ca do obo­zu, tam cze­ka aż się wy­leczy i na dos­tawę amu­nic­ji. Gdy już jest zdro­wy i po­siada amu­nicję znów wy­rusza na front i tak w nies­kończo­ność i zaw­sze po­maga mu je­go od­dział.

Ale co by nie było nieścisłości, mówie o swojej ;p

Zabawki dla dużych dzieci. Szkoda, że niektóre kobiety tego nie rozumieją