Lżej cierpieć jest po dobremu, niż ze złem zmagać samemu.

Cza­sem chciałoby się być ran­nym żołnierzem które­go wi­tają domownicy z wielką tęsknotą i miłością nie py­tając o zło ja­kie uczynił…

mi­jam cię łok­ciem ocieram świeżą od bólu krwa­wiącą ranę czuję twój ból głośno roz­la­ny lecz żołnierz te­go nie widzi

gdzieś po mis­ji pełnej klęski żołnierz wra­ca do swej mat­ki głowa pełna ob­razów śmier­ci a ser­ce ścis­ka się w kształt pięści

Idzie żołnierz przez kładkę Sta­je, pat­rzy w od­bi­cie. O czym myśli - sam nie wie Spogląda na ręce Roz­darte od bag­ne­tu, Pat­rzy na la­sy Nie szu­ka od­we­tu...

Czas walczyć Czas iść na wojnę Czas bronić Czas atakować Ścieżki nie kończące Kroczę przez nie każde­go dnia Czy pa­da deszcz, czy świeci słońce Kroczę, biegnę, czołgam