Proszę po­dać mi łuk. Po­mogę pa­ni po­konać zakłopo­tanie. De­likat­nym ruchem wy­sunął rękę. Czas, jak­by zat­rzy­mał się na chwilę.

Więc zbliżyłem dwie niedole z sobą I miłości owiałem je tchem A z dwóch smutków nad dawną żałoba Szczęście rajskim wykwitnęło snem!"