Ile wiary do szczęścia potrzeba, żeby wplotło się w życie na dobre, aby wśliznął się w myśl kolor nieba, szare dni pozamieniał na złote? Nie do twarzy nam z szarym i burym, kir przysłania nadzieje na lepiej, człowiek staje się cieniem ponurym. Dokąd zmierza? Doprawdy już nie wie. A te schody do nieba wciąż kręte i tak bardzo wysoko się wznoszą. Wiele razy stromości te przeklniesz, lecz docierać przychodzi tam boso. Kiedy jasne, pogodne masz myśli, serce krzesze iskierki radości. Z nimi łatwiej jest szczęście swe wyśnić. Ponoć w ciepłych zakątkach chce gościć

Gdy już znajdziesz swoją drogę, nie lękaj się. Miej odwagę popełniać błędy. Rozczarowania, porażki, zwątpienie to narzędzia, którymi posługuje się Bóg, by wskazać nam właściwą drogę.

W życiu nie każda droga prowadzi tam gdzie chcemy, nie wszyscy ludzie jakich na niej spotykamy są godni uwagi, ale każdy dzień jest wart tego, by przeżyć go po swojemu.