Ile wiary do szczęścia potrzeba, żeby wplotło się w życie na dobre, aby wśliznął się w myśl kolor nieba, szare dni pozamieniał na złote? Nie do twarzy nam z szarym i burym, kir przysłania nadzieje na lepiej, człowiek staje się cieniem ponurym. Dokąd zmierza? Doprawdy już nie wie. A te schody do nieba wciąż kręte i tak bardzo wysoko się wznoszą. Wiele razy stromości te przeklniesz, lecz docierać przychodzi tam boso. Kiedy jasne, pogodne masz myśli, serce krzesze iskierki radości. Z nimi łatwiej jest szczęście swe wyśnić. Ponoć w ciepłych zakątkach chce gościć Odpowiedz

Gdy już znajdziesz swoją drogę, nie lękaj się. Miej odwagę popełniać błędy. Rozczarowania, porażki, zwątpienie to narzędzia, którymi posługuje się Bóg, by wskazać nam właściwą drogę. Odpowiedz

W życiu nie każda droga prowadzi tam gdzie chcemy, nie wszyscy ludzie jakich na niej spotykamy są godni uwagi, ale każdy dzień jest wart tego, by przeżyć go po swojemu. Odpowiedz