noc ciemna zimna drętwa, tysiąc łez spada głucho na pustą wokół ziemię wygnania mego, samotność osamotniona w swym żalu w tęsknocie, szuka Światła w ciemnościach nocy szuka Boga po omacku odlicza kroki, kilometry przestrzeni bólu nikt mi nie wskaże drogi, nie pytam nie potrafię mówić łkam jak niemowlę, noc otula mnie swym grubym płaszczem wyrywam się jej nie wytrzymam, daj wiarę nadzieję na miłość Boże Ty jesteś nie czuję nie widzę nie słyszę błagam ratuj, uderz mną o skałę Twojej Miłości niech posypią się iskry, niech zapali się mój świat niech dosięgnie mnie ten płomień niech stanę się pochodnią, dla tych którzy trwają w nocy . Odpowiedz