Miłość jest najlepszym nauczycielem, bo najwszechstronniej kształci i najpiękniej doskonali.

I trze­ba być wiel­kim przy­jacielem i moc­nym przy­jacielem, żeby przyjść i prze­sie­dzieć z kimś całe po­połud­nie tyl­ko po to, żeby nie czuł się sa­mot­ny. Odłożyć swo­je ważne spra­wy i całe po­połud­nie poświęcić na trzy­manie ko­goś za rękę.

Radość jest sercem duszy, oświetla tego kto ją ma i ogrzewa wszystkich, na których padają jej promienie.

"Piękna kobieta - to raj dla oczu, piekło dla duszy, a czyściec dla kieszeni"

Piękna ko­bieta po­doba się oczom, dob­ra ko­bieta - ser­cu. Pier­wsza jest klej­no­tem, dru­ga - skarbem.

„Całe życie czekamy na nadzwyczajnego człowieka, zamiast zwyczajnych ludzi przemieniać w nadzwyczajnych."

Ko­bieta jest wte­dy piękna, kiedy jej skóra na­wilżona jest po­całun­ka­mi, otu­lona ra­miona­mi i pachnąca Jej mężczyzną...

To bar­dzo dziw­ne, ale nap­rawdę można kochać ko­goś przez całe życie. Nieza­leżnie od te­go, jak da­leko znaj­du­je się ukocha­na oso­ba, jej wspom­nienie zaw­sze no­si się w sercu.

Życie jest jak Niebies­ka Pa­ni... piękne, urocze... a za­razem bru­tal­ne i stanowcze.

Gdy ktoś um­rze, tęskni­my za nim.... Gdy ni­kogo nie ma obok nas, czu­jemy się samotnie... Obec­ność... jest najważniejsza.

Jes­tem jeszcze za­kocha­na resztka­mi bez­sensow­nej miłości i jest mi tak cho­ler­nie smut­no te­raz, że chcę to ko­muś po­wie­dzieć. To mu­si być ktoś zu­pełnie ob­cy, kto nie może mnie zranić.

Są ludzie, którzy ciągle ig­rają z lo­sem, wie­cznie na­dużywają zaufa­nia in­nych. A i tak zaw­sze są kocha­ni, zaw­sze naj­bar­dziej tęsknią za ni­mi blis­cy.

Nie odkładać marzeń, bo się nie zmieszczą na półce!" L.Jasińska

",, Bądź bliski dla bliskich i daleki dla fałszywych" ~ Rapu Korona

Dwie sios­try.Rok różni­cy.Tak po­dob­ne i tak inne. Zaw­sze ra­zem.A tak daleko.. Co ma zro­bić ser­ce gdy zos­ta­je przer­wa­ne na pół.? Płacze krwią tworząc stru­mienie łez i roz­ma­zuje ma­kijaż.Czer­wo­no-czar­na twarz.

Elegancka kobieta nigdy nie zapomina o kapeluszu.

Piękna nie da się opisać słowem, bo słowo swym ubóstwem nie odda tego, co piękne i niepowtarzalne. - Aleksandra Tabor